3 coeliaken aan het woord.

151103_YAM_Interview_carlijn

Wie ben je?
Anne-jet, 30, werk partime , getrouwd , 2 kinderen (3 en 1)

Carlijn, oprichtster van Foodless.nl, hét online medium voor mensen met een voedselintolerantie (zoals Coeliakie).

Christina, 44 jaar al 23 jaar gelukkig getrouwd met Dirk-Jan en moeder van een dochter van 20 jaar en 3 zoons van 18,14 en 11 jaar. Samen met mijn man heb ik een autobedrijf en ik werk daarnaast 12 uur in een gezellige drukke winkel in de stad.

Hoe lang weet je al dat je Coeliakie hebt?
Anne-Jet:Net voor de zwangerschap  van de oudste kwam ik er achter dat  ik Coeliakie had.

Carlijn: In september 2012 kwam ik erachter dat ik niet tegen gluten kon! Iets langer dan 3 jaar nu.

Christina: Sinds 17 jaar, onze oudste zoon werd  erg ziek  toen ik van borstvoeding overging naar pap en brood, hij werd in het ziekenhuis opgenomen omdat hij ernstig vermagerd was en de hele dag door spuugde en diarree had. Gelukkig dacht de kinderarts vrij snel aan coeliakie  en werden wij als ouders ook onderzocht, bij mij werd  toen coeliakie vastgesteld, ik was erg blij dat er een verklaring bleek voor mijn jarenlange vage klachten.

Hoe gaat het nu met je?
Anne-Jet: Fantastische ik zeg zelf wel eens dat de diagnose Coeliakie het beste is wat mij is overkomen. Dat klinkt gek maar ik ben zo blij dat ik nu van al de klachten af ben die ik had. Altijd buikpijn, niet kunnen aankomen, snel gaatjes in de tanden en altijd moe zijn is verledentijd door het weglaten van gluten.

Carlijn: Het gaat goed! Ik had altijd enorme buikpijnen, was erg bleek en had zoveel andere dingen die als wolken voor de zon zijn verdwenen. Zolang ik geen gluten binnenkrijg gaat het hartstikke goed.

Christina: Het gaat nu prima met  mijn zoon en mij, we voelen ons fit en gezond. Ik kijk vaak met trots naar mijn lange grote gezonde zoon en bedenk dan hoe zielig en klein hij ooit was, dat hebben we toch mooi gefikst hij en ik.

Hoe vond je het om glutenvrij te gaan eten?
Anne-Jet:Het glutenvrij koken was niet zo moeilijk er zijn genoeg recepten en tips te vinden. Glutenvrij leven vond ik wel wat lastiger. Je stop heel snel iets van het eten van je kinderen in je mond. In het begin kreeg ik daardoor nog wel eens gluten binnen.

Carlijn: Ik vond het even wennen. Ik kwam er 7 jaar daarvoor achter dat ik een lactose-intolerantie had dus voor mij was het gewoon nog even wat extra aanpassen. Lastig maar het leek me niet onmogelijk. Natuurlijk zit je even met je handen in het haar maar dat komt wel goed.

Christina: Het was erg dubbel, ik had nog nooit bewust over eten nagedacht en ineens bestaat je leven 24/7 uit eten. Aan de andere kant kon ik zorgen dat mijn kind in leven bleef door hem de juiste voeding te geven, hoeveel moeders met een doodziek kind hebben deze keuze niet.

Waar liep je tegen aan in het begin?
Anne-Jet; Ik heb echt moeten leren om dingen te scheiden. Het mama kastje is zo geboren. Daar bewaar ik alle glutenvrij spullen van mij in. En altijd handenwassen is ook iets wat je moet leren.

Carlijn: Ik dacht eerst ‘ik mag helemaal niks meer eten’ en was echt even een tijdje aan het zoeken naar dingen die ik mocht en vooral artikelen die ook echt te eten zijn. Dat wil in de glutenvrije wereld nog wel eens misgaan namelijk.

Christina: De eerste tijd was een grote zoektocht. We kwamen thuis uit het ziekenhuis en hadden geen idee wat we konden eten, in die tijd was het nog niet verplicht om de ingrediënten  op een verpakking te vermelden dus we begonnen met groente, fruit en aardappels. Later hadden we een boekje van het voedingscentrum  en dat namen we mee als we boodschappen deden in de hoop dat de ingrediënten niet verandert waren.

Wat mis je?
Anne-Jet: Dat je niet spontaan ergens kunt blijven eten. Of dat je heel veel beleg niet kunt eten bij anderen of op je werk.

Carlijn: Misschien een beetje gek maar ik mis paprika ribbel chips. Wat ik me kan herinneren is dat het echt ontzettend lekker is.

Christina: Op dit moment mis ik niks meer, er is inmiddels heerlijk brood en op de verpakkingen van alle producten kun je lezen wat je wel en niet mag. Soms als een van de andere kinderen iets eet met gluten bijvoorbeeld een krentenbol of saucijzenbroodje   dan ruik ik er aan met mijn ogen dicht en dan herinner ik me weer hoe het ooit smaakte, het lijkt dan net of ik het gegeten heb.

Wat vind je van de 100dagenglutenvrij  challenge?
Anne-Jet: Mooi initiatief om mensen te laten ervaren wat glutenvrij eten inhoudt. En ik hoop dat er zo ook meer begrip komt voor mensen die om welke reden dan ook niet tegen gluten kunnen. Dat je in restaurant niet hoeft uit te leggen dat je echt geen gluten mag. Nu gaat dat nog weleens mis. Ik hoop dat het net als in spanje of Scandinavische landen heel makkelijk wordt om buiten je eigen huis veilig en lekker te kunnen eten.

Carlijn: Ja super leuk! Ik weet ook dat als ik deze uitspraak doe mensen het niet met me eens zullen zijn. Met Foodless probeer ik het taboe wat er zit op het hebben van een voedselintolerantie te doorbreken. Dat kan alleen als er meer bekendheid komt voor intoleranties, waaronder glutenvrij. Natuurlijk had ik bij het begin van deze challenge ook het idee van wat is dit? Het feit dat de bloggers allemaal getest zijn geeft aan dat ze er serieus mee bezig zijn. Ja, degene die geen last hebben van Coeliakie kunnen een keertje smokkelen, dat kunnen ‘wij’ niet. Dat is dan maar zo. Ik hoop vooral dat ze er wat van leren en ontdekken wat eten met je doet!

Christina: Ik vindt het fijn dat er mensen zijn die de moeite nemen om zich in te leven in iemand met coeliakie, natuurlijk zou het voor de beleving helemaal perfect zijn als er onverwacht en op een ongelegen tijdstip laxeermiddel aan het eten wordt toegevoegd J maar dat zou wel erg zielig zijn.

Wat vind je van de glutenvrije hype?
Anne-Jet: Prima daardoor zijn er steeds meer nieuwe lekkere en gezonde glutenvrije producten te koop. Enige nadeel is dat nog steeds heel veel mensen niet weten wat glutenvrij nu echt inhoudt. Hierdoor ontstaand soms hele rare reacties. Mag jij wel aardappels o ik eet glutenvrij en mag dat niet. Maar goed ik kan er wel om lachen dank denk ik ach…. is niet wijzer.

Carlijn: De glutenvrije hype daar heb ik zowel positieve gedachten als iets minder gezellige gedachten over. Ik ben van mening dat mensen misschien wel teveel gluten binnen krijgen (’s ochtends en ’s middags brood en dan ’s avonds nog ff een keertje een bord pasta? Hou op hoor!) en dat minder gluten eten niet slecht is voor je. Omdat steeds meer mensen mee doen met deze hype wordt het bekender, neemt de vraag naar producten toe en is het interessanter voor leveranciers om nieuwe producten op de markt te brengen. Een hele goede ontwikkeling in mijn ogen! Aan de andere kant merk je ook dat door de hype er af en toe negatiever op je gereageerd wordt in restaurants. Jammer, maar als ik uitleg dat ik echt ziek word dan begrijpen ze het vaak wel. Hoe meer mensen glutenvrij gaan eten hoe makkelijker het uiteindelijk wordt toch?

Christina: Ik ben er erg blij mee, op deze manier komen er veel nieuwe producten en hoop ik dat er wat concurrentie op de markt komt zodat de prijzen van de glutenvrije producten wat lager worden, het is alleen wel van belang dat je in een restaurant verteld dat je coeliakie hebt en dat je dus erg ziek wordt van gluten, en door ervaring wordt je wijzer, ik ga niet uit eten en naar de bioscoop op 1 avond J een nadeel van glutenvrije hype eters is dat glutenvrij en gezond aan elkaar vast gekoppeld zijn, dus die heerlijke glutenvrije romige ongezonde kwarktaart waar ik in een opwelling zin in kan krijgen is al weer uit het vak gehaald bij mijn supermarkt omdat er niet genoeg van verkocht werd.

Hoe kan de challenge bijdragen aan het bekend maken van Coeliakie onder de Nederlandse bevolking?
Anne-Jet: Ik hoop dat door 100dagenglutenvrij mensen die glutenvrij moeten of willen eten serieus nemen. En als ze zelf vaak last hebben van hun darmen dat ze eens laten uitzoeken of ze zelf niet coeliakie hebben of glutensensitief zijn. Heel veel mensen weten namelijk niet dat ze er niet tegen kunnen. Hoe eerder je het ontdekt hoe beter je darmen nog kunnen herstellen.

Carlijn:Ik denk dat 100 dagen glutenvrij juist een hoop mensen een nieuw inzicht geeft. Daarnaast hoop ik (als Coeliakie patiënt zijnde) dat er meer bekendheid komt en mensen beseffen dat een glutenintolerantie best wel wat vervelende gevolgen kan hebben. Ik zeg laat het volgend jaar weer terugkomen.

Christina: In 100 dagen krijg je denk ik wel te maken met alle aspecten van coeliakie en pas als je begrip hebt voor iets omdat je het zelf hebt meegemaakt kun je hier ook naar de rest van de bevolking iets mee doen.

Waar zou je graag meer info over lezen op onze blog?
Anne-Jet: Ik zou het leuk vinden als jullie revieuws geven van nieuwe producten.

Carlijn: Ik denk dat jullie wel genoeg vertellen hoor. Ga zo door!

Christina: Misschien komt het omdat ik coeliakie kreeg in een tijd dat nog bijna niemand wist wat het was, maar ik  wordt enorm blij van de hoeveelheid tips/informatie en mooie foto,s , dus bloggers ga gewoon op deze manier door.

Heb je handige/leuke tips voor onze bloggers.
Anne-Jet: Probeer niet de strijd aan te gaan met mensen om je heen, maar op een positieve manier te blijven uitleggen wat het inhoud om glutenvrij te eten of leven. En vertel vooral anderen wat je ervaring is.

Carlijn:Ja natuurlijk! Checken even de recepten op Foodless.nl 😉  en schroom niet om eens contact op te nemen met bloggers die coeliakie hebben. Wij willen jullie graag helpen en een keertje samen koken!

Christina: Ik denk dat ik vooral veel tips van jullie krijg, de enige tips die ik kan geven zijn, probeer  iemand in je directe omgeving te vinden die gek is op koken, mijn lieve echtgenoot heeft er zijn hobby van gemaakt, heerlijk thuiskomen na een dagje werken J en zorg dat je een chinees en een friettent in de buurt weet die glutenvrij eten maakt, lukt het even niet met boodschappen en koken dan mag het best een keertje glutenvrij en heerlijk ongezond zijn. Verder begint elk dagje uit bij mij met een heerlijke lunchpakket in mijn tas, kom ik iets tegen wat nog lekkerder en glutenvrij is dan heb ik mazzel en anders eet ik mijn eigen broodjes op en bestel er gewoon een heerlijke kop  koffie  bij. Mijn motto is ONTSPANNNNNN

Anne-Jet en Christina geven aan dat ze niet iets doen met coeliakie op social media en een beetje moe zijn van alle negatieve reacties van mede coeliaken in discussies op facebook en istagram.

Wil je meer weten van Carlijn en Foodless ze is te volgen op de volgende kanalen.
Facebook
Pinterst
Instagram
twitter